Bir Ömrün Muhasebesi: İnsana Verilen Değer ve Kendine Duyulan Özlem

Verilen Emeklerin Boşa Çıkması

İnsanlar, her şeyden önce kendilerine verilen değeri fark etmezden gelmeye çok meyillidir. İlk zamanlarda bu durum sizi yormaz. Bir dostunuzun gülüşünü görmek ya da ona zor anında destek olmak sizi tatmin eder. Ama yıllar geçtikçe, biriktirdiğiniz tüm bu iyiliklerin aslında kimse tarafından hatırlanmadığını fark edersiniz.
Oysa bir dostun, sırf sizin iyi gününüzde yanınızda olduğu için, kötü gününüzde sizi unuttuğunu görmek insanın kalbini sızlatır. Verilen emeklerin, harcanan saatlerin, fedakârlıkların hiçbir gerçek karşılığı olmadığını anlamak, zamanın en acı öğretisidir.

Aile ve Kendine Ayrılamayan Vakitler

Hayat dediğimiz şey bir dengedir. Ancak bu dengeyi kurmak ne kadar da zor! Kendimize sormamız gereken en önemli soruyu sormayı genelde hep erteleriz: “Peki, ben ne istiyorum?” 30 yıl boyunca insanların mutluluğunu düşünürken kendi mutluluğumu arka plana attım. Ailemle geçirebileceğim o kıymetli saatler, sevdiğim insanlarla birikmiş onca güzel anı, kendi ruhuma ayırabileceğim o özel zaman… Hepsi göz açıp kapayıncaya kadar geçmiş.

Şimdi bu ömrün sonunda dönüp baktığımda, keşke diyorum, daha çok çocuğumla oyun oynasaydım, eşime daha fazla vakit ayırsaydım. Kendi hayallerimin peşinden gitmek için cesur olabilseydim. Yaşam, sürekli ertelenemeyecek kadar kısa.

Bir Ders Çıkar mı?

Belki bu satırları okuyan birileri, bir an için durup düşünür. Kendini bir başkasına adarken, kendi iç dünyasını ihmal etmenin ne kadar büyük bir kayıp olduğunu fark eder. Unutmayın: Başkalarına yardım etmek, sevgi göstermek elbette güzeldir ama bir yeri de vardır. Kendinize ve sevdiklerinize vakit ayırmadan geçen bir hayatın sonu, bu satırlardaki pişmanlıklarla dolu olabilir.

İnsanlara zaman ayırın ama aynı zamanda kendinize de şefkat gösterin. Sizi siz yapan hayallerinizi, tutkularınızı ve duygularınızı bir kenara atmadan yaşayın. Çünkü hayat, sadece bir kez yaşanıyor. Ve kendi mutluluğunuza, en az başkalarının mutluluğu kadar değer vermek sizin hakkınız.

Her yeni gün, bir şeyleri değiştirmek için bir fırsat olabilir. Önemli olan, bu fırsatları görüp değerlendirebilmek. Şimdi, hayatın geri kalanı için vakit kaybetmeden kendime dönüyorum. Çünkü kaybettiğim yılların ardından bir şey öğrendim: İnsanların değil, kendimin dostu olmayı öğrenmem gerek.

Son Söz: Başkalarının size nasıl davrandığından çok, sizin kendinize nasıl davrandığınız önemli. Çünkü hayatta en büyük ödül, kendinizi sevmek ve değer vermekle başlar.