Maden ocaklarında yaşanan iş kazaları, geride yalnızca kaybedilen hayatları bırakmıyor. Yarım kalan hayaller, evlatlarını bekleyen aileler, babasının yolunu gözleyen çocuklar ve bir daha asla eskisi gibi olmayacak hayatlar bırakıyor.
Bir parça kömür, evlerimize sıcaklık ve sofralarımıza ekmek götürürken, o kömürün arkasında alın teriyle çalışan, hayatını yerin metrelerce altında ortaya koyan emekçiler var.
Her vardiyaya giden madenci, evine ve ailesine yeniden kavuşmak umuduyla yola çıkıyor. Ancak alınması gereken güvenlik tedbirleri zamanında ve eksiksiz alınmadığında, bir ev daha acıyla tanışıyor; bir aile daha tarifsiz bir kaybın ortasında kalıyor.
Biz kömürü çoğu zaman sobada yanan bir yakıt olarak görüyoruz.
Oysa madenci için o kömür, ekmek kapısı olduğu kadar hayatını ortaya koyduğu bir mücadele alanıdır.
Yerin altında çalışan bir emekçinin hayatı, hiçbir maliyet hesabından daha değersiz değildir.
Artık sorulması gereken soru çok açık:
DAHA KAÇ CAN YANACAK?
DAHA KAÇ AİLENİN OCAĞINA ATEŞ DÜŞECEK?
DAHA KAÇ ÇOCUK BABASININ YOLUNU GÖZLEYECEK?
Maden ve yeraltı işlerinde iş güvenliği, maliyet hesabının bir kalemi değil; insan hayatının temel şartıdır.
Denetimler göstermelik olmamalı, alınan önlemler kâğıt üzerinde kalmamalı. Her vardiya öncesinde, her ocakta ve her çalışma alanında insan hayatı her şeyin önünde tutulmalıdır.
Çünkü kaybedilen bir canın telafisi yoktur.
Bugün bir madencinin evine sağ salim dönmesi, yalnızca bir çalışanın değil; bir eşin, bir babanın, bir evladın ve bir ailenin hayatının korunması demektir.
Hayatını kaybeden tüm maden emekçilerimizi rahmetle anıyor, geride bıraktıkları ailelerine sabır diliyoruz.
Yaralanan emekçilerimize acil şifalar diliyoruz.
Bir canın daha kaybedilmemesi için artık daha güçlü denetim, daha etkin önlem ve daha büyük sorumluluk gerekiyor.
Çünkü kömür yanabilir…
Ama insan hayatı yanmamalı.
Ümit Demiroğlu
Adak Medya
Batı Karadeniz Bölge Temsilcisi

YORUMLAR