Bizi tutan (boynu bükük ) bırakan bizi engelleyen masum insanların çocukları olarak ; hem fakir , hem köylü oluşumuz kaderin değişmez cilvesi .. kabugumuzu kıramadık ve hep sevgiyle baktığımız herşey herkes bizi özünde işi düşene kadar sevmiş. bizseeee, sevginin enerjisi sarmış bütün ruhumuzla sevdik , bedel ödedik, bilemedik ki dünya kahpe, dünya yalan, derbeder olmuş hayatlar , bir sekilde kesişen yollar ayrıldı artık biz bittik… tükendik, mutlu olun artık , biz sahneden çekildik. Amma aldığınız vebal kırdığınız gönül , aldığınız ahhhlar sizi de yakacak bizim gibi.. Kader bize hiç gülmedi ezildik hep altta kaldık , İsyan etmedik boşuna demedik geri gelmez gidenler diye… imanımız ahdimiz var , bu vatan bizim , bayrak bizim inmez ezelden ebede , vatan bizim bölünmez dedik..Bizi bilenler iyi insanlardı !!! geldi geçti , gitti dediler , ne sevindik , ne güldük, zaman çoktan geçti, acılar içinde yad ellerde boynu bükük gidenler bilmem haklarını helal mi ederler
Hasan Değirmenci
Ezgin toprakların gariban ezilen Anadolu çocukları (evlatları)
YAZARLAR
TÜMÜ

YORUMLAR