Suçlu İnsan mı, İnsanlık mı?

Bugün ülkemizde en çok konuşulan konuların başında ekonomi geliyor. Ancak mesele sadece ekonomi mi? Yoksa yaşadığımız sorunların temelinde daha derin bir insanlık krizi mi var?

Bir yanda ekonominin kötü olduğunu söyleyenler var. Kimi zaman bu sözleri söyleyenlerin altında son model araçlar, sahip oldukları evler, iş yerleri ve yatırımlar dikkat çekiyor. Buna rağmen en fazla şikâyet edenlerin yine onlar olduğunu görüyoruz. Diğer yanda ise gerçekten geçim sıkıntısı yaşayan, evine ekmek götürmekte zorlanan, ay sonunu nasıl getireceğini düşünen insanlar var. Onlar çoğu zaman sessiz kalıyor. Onurlarıyla mücadele ediyor, dertlerini sokaklara taşımadan yaşamaya çalışıyorlar.

Bir başka tarafta ise ekonominin iyi olduğunu savunanlar bulunuyor. Elbette her dönemin kendine göre olumlu yönleri olabilir. Ancak çarşıya, pazara, esnafa, kiralara, faturalara baktığımızda vatandaşın omzundaki yükü görmezden gelmek de mümkün değil. Gerçekleri bildiği hâlde her şey yolundaymış gibi konuşanlar da var, yaşanan sıkıntıları abartarak siyasi malzeme hâline getirenler de…

Aslında zor olan sadece ekonomi değil. Zor olan insan. Zor olan, insanların birbirine karşı duyduğu anlayışın azalması. Zor olan, ekonomik sorunları daha da ağırlaştıran yanlış kararlar ve eksik politikalar.

Bugün küçük bir ofisini kapatmak zorunda kalan işletmeler var. Kepenk indiren esnaflar var. İş yapmasına rağmen kazandığını giderlere yetiştiremeyen insanlar var. Vergi, SGK primi, stopaj, muhasebe ücretleri, kira, elektrik, su, yakıt, araç masrafları ve daha sayamadığımız onlarca gider… Gelir artmıyor ama giderler durmadan yükseliyor.

Kimi malını satamadığı için üzülüyor, kimi sattığı maldan yeterince kazanç sağlayamadığı için. Sonuçta herkes aynı sorunun farklı bir yüzüyle karşılaşıyor.

Fakat düşündürücü olan başka bir tablo daha var. Ekonomik sıkıntılar konuşulurken adli olaylar da artıyor. Şiddet haberleri, dolandırıcılıklar, aile içi sorunlar ve toplumsal huzursuzluklar her geçen gün daha fazla gündem oluyor. Saygı desen eksik, sevgi desen azalmış, ahlak desen sorgulanır hâle gelmiş durumda.

Sanki sadece ekonomik değil, vicdani bir yoksullaşma da yaşıyoruz.

Belki de bugün sormamız gereken soru şudur: Suçlu insan mı, insanlık mı, yoksa insanları yönetenler mi?

Gerçek şu ki; güçlü bir toplum sadece güçlü ekonomiyle kurulmaz. Adaletle, ahlakla, saygıyla, vicdanla ve birbirini anlayan insanlarla kurulur. Eğer bunları kaybedersek, ekonomik göstergeler ne söylerse söylesin huzuru bulamayız.

Bu ülkenin en büyük ihtiyacı sadece daha fazla para değil; daha fazla vicdan, daha fazla dürüstlük ve daha fazla insanlıktır.