“Batı Karadeniz’in En Büyük Sorunu: Birlik Olamamak”

Yıllar önce “Batı Karadeniz” dediğimizde, insanların aklına doğal güzelliklerinden çok; kalkınmada geri kalmışlık, yatırım eksikliği ve sürekli göç veren şehirler geliyordu. Karadeniz’in batısı, yıllarca unutulan, ihmal edilen ve potansiyeline rağmen hak ettiği değeri göremeyen bir bölge olarak kaldı. Bizler de o dönemlerde, başta Düzce olmak üzere Batı Karadeniz’in sesi olmaya, bu coğrafyanın sorunlarını anlatmaya çalıştık.

Uzun yıllar televizyon ve medya sektöründe görev yaparken, bölgenin tanıtımı, ekonomik sorunlarının gündeme taşınması, sosyal yapısının analiz edilmesi ve insanının sesi olunması adına ciddi mücadeleler verdik. Çünkü biliyorduk ki; tanıtılmayan bir bölge gelişemez, sahip çıkılmayan bir memleket büyüyemez.

Bugün hâlâ işsizlikten, yatırımların yetersizliğinden, gençlerin büyük şehirlere göç etmek zorunda kalmasından ve insanların geçim sıkıntısı yaşamasından şikâyet ediyoruz. Ancak ne yazık ki aynı insanlar, kendi memleketlerine yapılacak yatırımların önüne de çoğu zaman engel koyuyor. Bölgeye fabrika gelmesini, sanayi yatırımlarını, turizm hamlelerini ya da ekonomik projeleri desteklemek yerine; eleştiri, çekememezlik ve ayrışma kültürü ön plana çıkıyor. Sonra da “Neden kalkınamıyoruz?” diye soruyoruz.

Oysa kalkınmanın temelinde birlik vardır. Ortak hareket edemeyen toplumların büyümesi mümkün değildir. Bugün İstanbul gibi büyük bir metropolde yaşayan Batı Karadeniz insanına baktığımızda, kendi sivil toplum kuruluşlarına olan güvenin dahi yüzde 20 seviyelerinde kaldığını görüyoruz. Bu çok ağır ama gerçek bir tablodur. Çünkü insanlar birbirine güvenmiyor, birlikte hareket etmiyor, ortak akıl oluşturamıyor.

Birlik ve beraberliğin olmadığı yerde ne yatırım olur ne güçlü bir hemşehricilik bağı kurulur. Kendi insanına destek vermeyen toplumlar; siyasette etkili olamaz, sanatta güçlü isimler çıkaramaz, medyada söz sahibi olamaz. Çünkü başarı dediğimiz şey, yalnızca bireysel değil, aynı zamanda toplumsal dayanışmanın sonucudur.

Bugün başka bölgelerin insanları birbirine sahip çıkarken, kendi iş insanını büyütürken, sanatçısını desteklerken, siyasetçisinin arkasında dururken; Batı Karadeniz hâlâ kendi içinde bölünmüş bir görüntü veriyor. Bu nedenle yıllardır aynı sorunları konuşuyor, aynı şikâyetleri dile getiriyoruz.

Batı Karadeniz’in en büyük ihtiyacı; samimi birliktelik, ortak hedef ve birbirine güven duyan bir toplum yapısıdır. İnsanlar birbirinin ayağını çekmek yerine omuz vermeyi öğrendiğinde, bu bölgenin önünde hiçbir engel kalmayacaktır. Çünkü bu coğrafyanın çalışkan insanı da var, üretim gücü de var, doğal zenginliği de var. Eksik olan tek şey; ortak hareket etme kültürü ve birbirine inanma iradesidir.