İstanbul’da memleket sevdasını yalnızca sözleriyle değil, duruşuyla, mücadelesiyle ve hemşehri dayanışmasına verdiği önemle ortaya koyan Zonguldak Bartın Karabük Eski 67’liler Dernek Başkanı İsa Doruköz, gurbet ellerde memleketini yaşatan isimlerden biri olarak dikkat çekiyor. Doruköz’ün açıklamaları, yalnızca bir derneğin değil, köklerine sahip çıkan binlerce hemşehrinin ortak duygularını yansıtıyor.
Onun hikâyesinin temelinde ise büyük bir emek, fedakârlık ve madenci ailelerinin hafızasına kazınmış güçlü bir dayanışma kültürü var.
MADENCİ BABALARIN EVLATLARINDAN GURBETTE MÜCADELE DERSİ!
İsa Doruköz’ün sözleri, yerin binlerce metre altında ekmeğini kazanan madencilerin evlatları olarak taşıdıkları sorumluluğu açıkça ortaya koyuyor.
“Toprağın 1000 metre altında çalışan şehit madencilerin çocukları olarak, gurbet diyarında mücadele etmeyi, öncü olmayı, hemşehrilerimizin yanında ve önünde olmayı babalarımızdan öğrendik.”
Bu sözlerde yalnızca geçmişe duyulan özlem değil; emeğe saygı, alın terine bağlılık ve memleket insanına karşı hissedilen sorumluluk da var. Doruköz, madenci ailelerinden devraldığı dayanışma anlayışını İstanbul’da yaşatmanın önemini vurguluyor.
ESENYURT’TA ZONGULDAK, BARTIN VE KARABÜK’ÜN KALESİ!
İstanbul’un yoğun yaşamı içinde memleket bağlarını canlı tutmak, hemşehrileri aynı çatı altında buluşturmak ve dayanışmayı büyütmek kolay bir iş değil. İsa Doruköz’ün başkanlığını yürüttüğü Eski 67’liler Derneği ise bu birliktelik idealini üç ilin ortak kimliği üzerinden ifade ediyor.
Doruköz’ün mesajı net:
“Üç ilimiz aynıdır, tektir. Biz Zonguldak’ı, Bartın’ı ve Karabük’ü aynı gönülde buluşturuyoruz.”
Eski 67’liler adı, geçmişin ortak idari hafızasını bugünün hemşehri dayanışmasıyla bir araya getiriyor. Bu birliktelik, farklı şehirlerden İstanbul’a gelen insanların aynı kültürü, aynı hatıraları ve aynı memleket özlemini paylaşmasına imkân tanıyan güçlü bir ortak payda olarak öne çıkıyor.
“DÜN DE VARDIK, BUGÜN DE VARIZ, YARIN DA HEMŞEHRİLERİMİZİN YANINDA OLACAĞIZ!”
İsa Doruköz’ün açıklamasındaki en dikkat çekici mesajlardan biri de geçmişten bugüne uzanan kararlılık vurgusu.
“İstanbul’da Zonguldak sivil toplum hareketinde geçmişte temel taşları oluştururken vardık, bugün de varız ve ömrümüz yettikçe hemşehrilerimizin yanında yer alacağız.”
Bu ifadeler, Doruköz’ün hemşehri dayanışmasını geçici bir birliktelik olarak değil, ömür boyu taşınacak bir sorumluluk olarak gördüğünü ortaya koyuyor. Onun anlatımında dernekçilik; yalnızca bir unvan taşımak değil, gerektiğinde sorumluluk üstlenmek, insanları bir araya getirmek ve ortak değerleri geleceğe aktarmak anlamına geliyor.
KARAELMAS’IN İNSANI GİBİ DEĞERLİ: DÜRÜSTLÜK, ADAMLIK VE TAVİZSİZ DURUŞ!
Zonguldak’ın Karaelmas kimliğiyle özdeşleşen emek kültürü, Bartın’ın ve Karabük’ün ortak geçmişiyle birleştiğinde ortaya güçlü bir memleket aidiyeti çıkıyor.
İsa Doruköz, doğru bildiği yolda ilerlemenin, dürüstlüğü korumanın ve gurbet hayatında duruşundan ödün vermemenin önemini özellikle vurguluyor. Onun sözlerinde öne çıkan değerler; emek, vefa, sözünün arkasında durmak ve hemşehrilerine sahip çıkmak.
Çünkü memleket sevdası, yalnızca doğduğun toprakları hatırlamak değildir. O toprakların insanını gurbette de yalnız bırakmamak, ortak geçmişe sahip çıkmak ve gelecek kuşaklara güçlü bir aidiyet duygusu bırakmaktır.
MEMLEKETİ GÖNLÜNDE, HEMŞEHRİLERİ YANINDA!
İsa Doruköz’ün açıklamasını anlamlı kılan en güçlü nokta, İstanbul’da yaşarken memleketini kalbinde yaşatma kararlılığıdır.
“Ben şehit madenci çocuğu olarak Zonguldak’ı gurbette, memleketi, sılayı da kalbimde hep yaşattım.”
Bu cümle, gurbetin ne anlama geldiğini bilen herkesin yüreğine dokunuyor. Çünkü insan bazen doğduğu şehirden uzakta yaşayabilir; ancak çocukluğunun hatıralarını, ailesinin emeğini ve memleketinin değerlerini beraberinde taşır.
İsa Doruköz’ün mesajı da tam olarak burada anlam kazanıyor: Zonguldak, Bartın ve Karabük yalnızca haritadaki üç şehir değil; aynı geçmişi paylaşan insanların gönlünde birleşen ortak bir memleket hikâyesidir.
İsa Doruköz ve Eski 67’liler Derneği’nin ortaya koyduğu temel mesaj ise açık: İstanbul’da memleketin adını yaşatmak, hemşehrilik bağlarını korumak ve dayanışmayı gelecek kuşaklara taşımak.
Gurbetin ortasında memleketi unutmadan, köklerinden kopmadan ve ortak değerlere sahip çıkarak…
Çünkü bazı insanlar memleketlerinden uzakta yaşar; ama memleketlerini hiçbir zaman geride bırakmaz.
